Weekendverslag 27 en 29 juni: Barmannetje

Vrijdag

Die vrijdag is het nog vroeg wanneer ik aankom op UCOété. De vorige weken wierpen onze offers aan de weergoden hun vruchten af, maar dit weekend worden vochtige tijden voorspeld. Een eerste echte test dus voor de binnenruimte van ons café, die tot nu toe nog niet veel actie had gezien. Vinden we een plaats om het eten op te dienen, en krijgen we al onze bezoekers wel aan een tafeltje op de kleine oppervlakte die dan nog overblijft? En – de gedachte flitst even door mijn hoofd, maar ik onderdruk ze snel weer – zullen de mensen de weg naar ons café wel vinden wanneer het regent? Zal dit Barmannetje – want ondergetekende zal vanavond uw pintjes uitschenken – wel wat te doen hebben?

Veel tijd om me zorgen te maken is er gelukkig niet: Barmannetje kan meteen aan de slag met het herinrichten van de binnenruimte: tafels worden geschikt, herschikt en teruggezet. Er wordt gewikt en gewogen, gekeurd en gezocht – tot Silke plots zegt dat het nu goed is. En wat blijkt: het is ook goed. Intussen loopt Kokkin Karlien al ijverig heen en weer met potten en schalen. Dat het lekker ruikt, Karlien! Maar nee, daar wil deze bescheiden dame niet van weten: een knikje en een flauwe glimlach kunnen eraf; dan is het weer keihard aan de slag.

Karlien ontwijkt maar nipt een compliment. Oef, dat was bijna raak!
Karlien ontwijkt maar nipt een compliment. Oef, dat was bijna raak!

Wat meteen opvalt: er komt routine in, jongens. Waar het vorige week bij de eerste maaltijd nog vooral zoeken en tasten was, glijdt iedereen nu geruisloos in zijn of haar rol. We hebben zelfs nog wat tijd over! Terwijl de laatste voorbereidselen worden getroffen maakt Barmannetje zijn collega’s-voor-een-avond alvast wegwijs in zijn domein. Ik leg hen meteen ook uit hoe er afgewassen dient te worden – een taak waar Guy en Kathleen zich ijverig van kwijten. En zo ontsnapt Barmannetje voor het eerst een hele avond lang aan de afwas. Heerlijk toch, wanneer een plannetje werkt?

Niet dat ik die avond niets gedaan heb, want het beetje motregen dat intussen valt blijkt onze Bloemekens niet tegen te houden – integendeel. Het café zit in een mum van tijd vol met hongerigen die gespijsd moeten worden. Na een uurtje flink doorjakkeren achter de bar verkast Barmannetje naar de voedseltoog. Dat het er superlekker uitziet, Karlien! Opnieuw een flauw glimlachje, en een wapperende hand. Nee, Karlien wil er nog steeds niet van weten. Ook niet wanneer ik na de shift mijn bordje heb leeggeschrokt en haar zeg dat het heerlijk heeft gesmaakt. Een glimlachje, en een gemompeld “allez, is ’t echt?” Daar kunnen we het dan mee doen.

Vreemde boodschappen op de message party
Vreemde boodschappen op de message party

Ik besluit dan maar van de message party gebruik te maken om mijn complimenten schriftelijk te bezorgen. Terwijl gelegenheidsdj’s Lucas en Stefaan de nostalgische plaatjes aan elkaar rijgen (met als hoogtepunt een ouder koppel dat, rechtstaand en met tranen in de ogen, het hele café tot stilte maant tijdens ‘Il Silenzio’) stroomt ook mijn vakje vol met lieve, grappige en soms ietwat verontrustende boodschappen. Ik weet niet wie u bent, anonieme briefschrijver, maar u bent zeker welkom om mijn ‘boobies’ te komen ‘checken.’ Barmannetje ziet u graag komende vrijdag.

Twee glunderende dj's
Twee glunderende dj’s

 

 

Zondag

Ik had de vorige zondag het optreden van Juffrouw Modde gemist en – belofte maakt schuld – zou er dus dit keer wel bij zijn. Helaas is ‘zondag,’ ‘vroeg,’ en ‘zingen’ voor mij  bepaald geen goede combinatie – toch niet zonder dat ook ‘douche’ er ergens in voorkomt. Gelukkig zit het kleine maar bijzonder vrolijke gezelschap dat Barmannetje in UCOété aantreft net aan een groepje piratenliederen. Ik trek vrolijk brullend mee ten strijde, maar wanneer daarna Piaf als volgende nummer wordt uitgekozen besluit ik me wijselijk richting toog en koffie te begeven. Barmannetje en de Franse ‘R,’ het zullen nooit goede vrienden zijn. Helemaal in Gent geïntegreerd zal ik nooit raken.

Gelukkig blijkt de toog uit te puilen van de zoetigheden: scones, brownies, kaastaart en ander lekkers drukken zelfs vals kwelende Barmannetjes graag aan hun calorierijke boezem. Bovendien zal er ook de hele middag fijn gezelschap zijn en (ergens daarboven moet het weer goed zijn gemaakt) ook de zon duikt op.  Houden zo, zou ik zeggen; brand alvast een kaarsje voor komende vrijdag!

Dat het plezant was, jong!
Dat het plezant was, jong!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: